Walki o Kołobrzeg w marcu 1945 roku należały do najcięższych starć miejskich końcowego etapu II wojny światowej na Pomorzu. Miasto, położone między Morzem Bałtyckim, rzeką Parsętą oraz rozległymi terenami podmokłymi, stanowiło dla nacierających wojsk poważne wyzwanie taktyczne. Naturalne ukształtowanie terenu, zabudowa miejska oraz system niemieckich umocnień sprawiły, że bitwa trwała aż dwa tygodnie, od 4 do 18 marca 1945 roku.

Kołobrzeg był wówczas przekształcony w twierdzę. Niemieckie dowództwo wykorzystało zarówno przedwojenne fortyfikacje, jak i nowo przygotowane linie obronne. Szczególne znaczenie miały przeszkody naturalne: koryto Parsęty przecinające miasto, kanały portowe, a także liczne bagna i podmokłe łąki wokół Kołobrzegu. Dla nacierających oddziałów oznaczało to konieczność prowadzenia walk w trudnych warunkach oraz zdobywania kolejnych, silnie bronionych punktów oporu.

O tym będziemy rozmawiać już w najbliższą środę, 11 marca o godzinie 18.30 w Baszcie Lontowej.

Wszystkich zainteresowanych historią walk o Kołobrzeg zapraszamy na spotkanie poświęcone uwarunkowaniom terenowym bitwy z marca 1945 roku.

Wstęp wolny. Ilość miejsc ograniczona. Podczas spotkania zostaną przedstawione materiały historyczne, mapy oraz omówione kluczowe miejsca walk w mieście i jego okolicach.